نام: Michael Clayton: The Truth Can Be Adjusted

عنوان فارسي: مايكل كلايتون

بازيگران: ilda Swinton- Sydney Pollack   George Clooney – Tom Wilkinson-T

كارگردان: Tony Gilroy

فيلمنامه: Tony Gilroy

ژانر: درام ، مهيج

سال توليد: 2007 (اكران در 31 آگوست)

محصول كشور: امريكا

ناشر: Warner Bros

زمان فيلم: 119 دقيقه

رده بندي سني: R

خلاصه ي داستان: داستان فيلم درباره ي فردي به اسم مايكل كلايتون (جرج كلوني) است. او وكيل يك شركت حقوقي بزرگ به رياست آقاي مارتي باچ است و وظيفه ي او در اين شركت برطرف كردن مشكلات حقوقي موكلين شركت است. او در زندگي خود با مشكلات زيادي مواجه است ، حتي همسرش او را طلاق داده است و پسرش هنري با همسرش زندگي ميكند. از طرف ديگر او مقدار زيادي از سرمايه اش را بر سر قمار از دست داده و همينطور به خاطر يك سرمايه گذاري اشتباه هفتاد و پنج هزار دلار بدهي بالا آورده است. او علاوه بر اين مشكلات به تازگي وارد يك جريان شغلي جديد نيز ميشود ؛ آرتور ادنز (تام ويلكينسون) ، يكي از وكيلان شركت آقاي باچ ، وكيل خصوصي شركت يونورث ، توليد كننده ي دفع آفات كشاورزي ، است. او پس از مدتي وكالت براي اين شركت ، به افشاي حقايقي بر عليه اين شركت ميپردازد. مديران اين شركت نيز با آقاي باچ تماس گرفته و موضوع را با او در ميان ميگذارند. باچ هم مايكل را براي حل مشكلات اين شركت ماْمور ميكند. اما مايكل در حين بررسي اين پرونده متوجه فساد هاي زيادي در پشت پرده ي اين شركت ميشود.

مايكل كلايتون فيلمي بود اندكي بالاتر از متوسط و نه در حد و اندازه هاي نامزدي جايزه ي اسكار بهترين فيلم. شخصيت اول اين فيلم فردي بود ، درون گرا و آسيب پذير در برابر مسائل اجتماعي كه به نظرم جرج كلوني خيلي خوب از عهده ي بازي اون بر اومد. او كه از كار خود خسته شده است به دليل مشكلات مالي كه دارد مجبور به ادامه ي كارش است.

اين فيلم در مراسم اسكار 2008 نامزد دريافت هفت جايزه ي اسكار بود:

1)      بهترين فيلم

2)      بهترين بازيگر مرد براي جورج كلوني

3)      بهترين كارگرداني براي توني گيلوري

4)      بازيگر دوم زن براي تيلدا سوئينتون

5)      بازيگر دوم مرد براي تام ويلكينسون

6)      بهترين فيلمنامه ي غير اقتباسي

7)      بهترين موسيقي متن

از نقاط قوت اين فيلم مي توان به بازي بازيگران آن و همچنين ديالوگ ها و فيلمنامه ي آن اشاره كرد به طوري كه هر سه بازيگر اصلي اين فيلم ، به عنوان نامزد دريافت جايزه ي اسكار انتخاب شدند كه تيلدا سوئينتون موفق شد اين جايزه رو كسب كنه البته او خيلي خوب تونسته بود از عهده ي بازي شخصيت مضطرب كارن بر بياد ولي به نظرم در حد و اندازه ي اسكار نبود.(البته هنوز بازي ساير نامزد هاي اين جايزه رو نديدم شايد اين بهترين بازي بود!)

ديالوگ هاي فيلم در عين فشردگي خيلي دقيق و حساب شده بودند و فيلمنامه خيلي خوب تونست كه از ابتدا تا انتها ذهن بيننده رو به تسخير خودش در بياره. در كنار اين ها موسيقي فيلم نيز بسيار زيبا و آرام بود و واقعاً به جا كار شده بود ؛ حقيقتاً شايسته ي نامزدي دريافت جايزه ي اسكار .

تدوين فيلم به گونه اي بود كه بعد از گذشت حدود پانزده دقيقه از فيلم ، فلاشبكي به چهار روز پبش خواهيم داشت و كشمكش هاي اصلي داستان را در همين چهار روز شاهد خواهيم بود نحوه ي تدوين فيلم در باز خواني صحنه هاي آغازين فيلم در انتهاي كار خيلي خوب و حساب شده بود.

در طرف مقابل بر خلاف اينكه فيلمنامه خيلي خوب نقش مايكل و كارن و ساير شخصيت ها را پرورانده بود اما در پرداختن به رابطه ي بين آنا و آرتور و همچنين اقدامات آرتور عليه شركت يونورث ، اندكي دچار ضعف بود.

در كل "مايكل كلايتون" يك داستان ساده نبود و فيلمي است كه بايد ديده شود.