نام:Sweeney Todd The Demon Barber Of Fleet Street: Never Forget , Never Forgive

عنوان فارسي: سوئيني تاد آرايشگر پليد خيابان فليت 

بازيگران:Johnny Depp- Helena Bonham Carter- Alan Rickman- Timothy Spall

كارگردان:Tim Burton

فيلمنامه: John Logan , Stephen Sondheim , Hugh Wheeler , Christopher Bond  

ژانر: موزيكال – مهيج – جنايي – ترسناك   

سال توليد:2007 (اكران در 21 دسامبر)

محصول كشور: امريكا

ناشر:Dream Works , Warner Bros

زمان فيلم:117 دقيقه 

رده بندي سني:R (براي خشونت)

خلاصه ي داستان: فيلم سوئيني تاد داستان آرايشگر پليدي به اسم بنجامين باركر است كه بعد از پانزده سال گذراندن دوره ي تبعيد در كشور اسپانيا دوباره به لندن بازگشته و قصد خونخواهي و انتقام گيري را دارد او اكنون با اسم مستعار "سوئيني تاد" قصد دارد كه با كمك خانم لاوت كه در طبقه ي پايين سلماني قديمي اش يك كافه دارد از قاضي شهر ، تورپين انتقام همسر و دختر خود را بگيرد چرا كه پانزده سال پيش قاضي تورپين كه به همسر زيباي او نظر داشت او را به يك جرم واهي به كشور اسپانيا تبعيد كرد تا اينكه خود با همسر او ازدواج كند. او اكنون از طريق خانم لاوت مطلع ميشود كه همسرش به دست قاضي تورپين مسموم شده و دخترش هم اكنون تحت سرپرستي اوست. او در صدد است كه سلماني قديمي اش را دوباره بر پا كند تا از اين راه انتقام خانواده اش را از قاضي شهر بگيرد. اما چگونه؟ شما را به ديدن اين فيلم دعوت ميكنم.

سوئيني تاد فيلمي بود بر مبناي يك نمايش موزيكال موفق ، ششمين همكاري تيم برتون و جاني دپ و چهارمين همكاري او با همسرش يعني هلنا بونهام كارتر.اين فيلم نيز به مانند كار هاي قبلي تيم برتون داراي فضاي فانتزي مخصوص به كارگردان بود ولي فضاي كمدي كارهاي قبلي او را نداشت بلكه فضاي فيلم آنچنان خشونت آميز و هولناك بود كه ميتوان از آن به عنوان تيره ترين و عبوس ترين كار تيم برتون نام برد و به هيچ وجه فضاي موزيكال فيلم از خشونت فيلم نكاست.

چيزي كه در اين فيلم بيش از همه چيز به چشم ميخورد خشونت بي اندازه بود ؛ سوئيني تاد به روي گردن همه ي مشتريان از همه جا بي خبرش تيغ ميكشيد و سپس از طريق يك سرسره ي مخفي لاشه ها را به طبقه ي پايين سلماني اش يعني همان كافه ي خانم لاوت مي فرستاد تا او گوشت آنها را در چرخ گوشت هاي بزرگي چرخ كند و پيراشكي كند و به همان ساكنان از همه جا بي خبر لندني بفروشد و كاسبي راه بيندازد.

آرايشگر داستان ما در جريان انتقام جويي اش به چنان جنوني كشيده ميشود كه به هيچ يك از مشتريانش رحم نميكند و در حالي كه به ياد دخترش يوهانا آواز ميخواند خرخره ي مشتريانش را با تيغ اصلاح ميدرد.

تيم برتون كه ظاهراً از تماشاي نسخه هاي تئاتري نمايش سوئيني تاد لذت نبرده در باره ي كار خودش ميگويد: اين است اجراي درست موزيكال غير متعارف «سوئيني تاد» ، همان كه ديگران نتوانستند.

از نقاط قوت اين فيلم بايد به دكور ، گريم و موسيقي آن اشاره بكنم كه خيلي خوب از آب در آمده بود. در كنار اين ها تيتراژ آغازين فيلم هم قابل تحسين بود اما چيزي كه در اين فيلم بيش از همه چيز مي درخشيد بازي جاني دپ بود كه شايسته ي دريافت جايزه ي اسكار بود.(البته از حق نبايد بگذريم ؛ بازي دنيل دي لوئيس در خون به پا خواهد شد خيره كننده بود.)

اين فيلم در مجموع نامزد دريافت سه جايزه ي اسكار هم بود:

1)      بهترين بازيگر مرد براي جاني دپ

2)      بهترين كار گرداني هنري براي تيم برتون

3)      بهترين طراحي لباس